به گزارش با بازار، بازار جهانی آلومینیوم با یکی از شدیدترین فشارهای تأمین کوتاه‌مدت در چند دهه اخیر مواجه شده است؛ به‌طوری‌که معامله‌گران برای دریافت فوری این فلز حاضرند مبلغ قابل‌توجهی بیشتر از قراردادهای تحویل سه ماه آینده پرداخت کنند.
بر اساس گزارش رویترز در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، اختلاف قیمت قرارداد نقدی آلومینیوم با قرارداد سه‌ماهه در بورس فلزات لندن (LME) به ۱۷۶ دلار و ۸۰ سنت در هر تن رسید که بالاترین سطح از نوامبر ۱۹۹۰ محسوب می‌شود.
این وضعیت در بازارهای کالایی با عنوان «بکواردیشن» شناخته می‌شود؛ شرایطی که قیمت تحویل نزدیک از قیمت تحویل آینده بالاتر است و می‌تواند نشانه محدودیت عرضه فوری باشد.
ذخایر آلومینیوم بورس لندن بیش از نصف شد
یکی از عوامل اصلی این وضعیت، کاهش شدید موجودی انبارهای مورد تأیید بورس فلزات لندن است.
طبق داده‌های گزارش‌شده از سوی رویترز، ذخایر آلومینیوم این انبارها به حدود ۲۲۶ هزار و ۳۵۰ تن رسیده که نسبت به ابتدای سال میلادی نزدیک به ۵۶ درصد کاهش نشان می‌دهد.
کاهش ذخایر باعث شده حجم فلزی که معامله‌گران می‌توانند برای تحویل قراردادهای کوتاه‌مدت به آن دسترسی پیدا کنند محدودتر شود.
این مسئله به‌ویژه برای فعالانی اهمیت دارد که تعهد تحویل فیزیکی آلومینیوم دارند یا باید قراردادهای سررسید نزدیک خود را تمدید کنند.
چرا آلومینیوم روسیه در مرکز بحران قرار گرفته است؟
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم بازار آلومینیوم، ترکیب موجودی انبارهای بورس لندن است.
به گزارش رویترز، بخش عمده آلومینیوم قابل‌تحویل در انبارهای بورس لندن منشأ روسی دارد.
اگرچه این فلز در چارچوب مقررات مشخصی در بازار معامله می‌شود، برخی خریداران غربی به دلایل تجاری و سیاست‌های داخلی خود تمایل کمتری به استفاده از آلومینیوم روسیه دارند.
این وضعیت می‌تواند باعث شود مقدار فلزی که از نظر مقررات بورس قابل‌تحویل است، با مقدار فلزی که همه خریداران مایل به دریافت آن هستند تفاوت داشته باشد.
همچنین داده‌های بورس نشان می‌دهد یک نهاد بین ۳۰ تا ۳۹ درصد حواله‌های انبار آلومینیوم را در اختیار دارد؛ تمرکزی که می‌تواند حساسیت بازار به محدودیت موجودی را افزایش دهد.
قیمت آلومینیوم با وجود کمبود عرضه کاهش یافت
نکته قابل‌توجه آن است که هم‌زمان با جهش اختلاف قیمت تحویل فوری، قیمت قرارداد سه‌ماهه آلومینیوم کاهش پیدا کرده است.
طبق گزارش رویترز، تا ساعت ۱۲:۲۵ به وقت گرینویچ در روز پنجشنبه ۱۲ نوامبر، معادل ساعت ۱۵:۵۵ به وقت تهران، قیمت قرارداد سه‌ماهه آلومینیوم در بورس فلزات لندن با افت ۰.۵ درصدی به ۳۰۵۳ دلار در هر تن رسید.
این تفاوت نشان می‌دهد فشار کمبود در بازار تحویل فوری الزاماً به معنای افزایش هم‌زمان قیمت تمام سررسیدهای معاملاتی نیست.
قیمت قراردادهای بلندمدت‌تر علاوه بر موجودی فعلی، از انتظارات مربوط به تولید آینده، تقاضای صنعتی و شرایط اقتصاد جهانی تأثیر می‌پذیرد.
کمبود آلومینیوم در بورس شانگهای نیز مشاهده می‌شود
نشانه‌های محدودیت عرضه کوتاه‌مدت تنها به لندن محدود نیست.
بر اساس داده‌های رویترز، ذخایر آلومینیوم در انبارهای تحت نظارت بورس آتی شانگهای طی هفته گذشته ۳۱ درصد کاهش یافته و به ۱۳۲ هزار و ۶۰۵ تن رسیده است؛ پایین‌ترین سطح از دسامبر گذشته.
همچنین قرارداد آلومینیوم تحویل نوامبر در بورس شانگهای با اختلاف حدود ۳۵۰ یوان، معادل ۵۲ دلار و ۵۰ سنت در هر تن، بالاتر از قرارداد تحویل دسامبر معامله شده است.
وجود اختلاف قیمت مثبت برای تحویل نزدیک در دو بازار مهم لندن و شانگهای نشان می‌دهد محدودیت موجودی فوری در بیش از یک مرکز معاملاتی مشاهده می‌شود.
با این حال، ذخایر بورس‌ها تنها بخشی از موجودی جهانی آلومینیوم را تشکیل می‌دهند و کاهش آن‌ها لزوماً به معنای کمبود معادل در کل بازار فیزیکی جهان نیست.
نقش بحران خاورمیانه در محدودیت عرضه آلومینیوم
اختلال در حمل‌ونقل و تولید آلومینیوم خاورمیانه از عوامل مؤثر بر وضعیت عرضه جهانی این فلز در سال جاری بوده است.
منطقه خاورمیانه حدود ۹ درصد تولید جهانی آلومینیوم را در اختیار دارد و اختلال در مسیرهای صادراتی خلیج فارس می‌تواند بر دسترسی بازارهای مصرف به این فلز تأثیر بگذارد.
در ماه‌های گذشته، برخی تولیدکنندگان منطقه با محدودیت تولید، آسیب زیرساختی یا دشواری در حمل‌ونقل مواجه شده‌اند.
با این حال، جهش اخیر اختلاف قیمت تحویل فوری در بورس لندن را نمی‌توان صرفاً به یک عامل نسبت داد؛ کاهش ذخایر، ترکیب موجودی انبارها و موقعیت معامله‌گران نیز در آن نقش دارند.
پیامدهای اقتصادی برای صنایع مصرف‌کننده
آلومینیوم از مواد اولیه مهم در صنعت خودرو، ساختمان، بسته‌بندی، تجهیزات برقی و تولید قطعات صنعتی است.
افزایش هزینه دسترسی فوری به این فلز می‌تواند فشار مالی بیشتری بر شرکت‌هایی وارد کند که برای تأمین مواد اولیه خود به خریدهای کوتاه‌مدت وابسته‌اند.
همچنین تولیدکنندگانی که تعهد تحویل محصول دارند، ممکن است با افزایش هزینه تأمین یا دشواری در تهیه به‌موقع مواد اولیه مواجه شوند.
با این حال، تأثیر نهایی بر قیمت محصولات صنعتی به نوع قراردادهای خرید، موجودی کارخانه‌ها و مدت‌زمان ادامه محدودیت عرضه بستگی خواهد داشت.
آیا کمبود آلومینیوم در سال آینده ادامه پیدا می‌کند؟
با وجود فشار شدید بازار کوتاه‌مدت، چشم‌انداز میان‌مدت آلومینیوم متفاوت است.
بر اساس نظرسنجی پیشین رویترز از تحلیلگران، بازار جهانی آلومینیوم ممکن است از کسری عرضه حدود ۷۲۰ هزار تن در سال ۲۰۲۶ به مازاد عرضه حدود ۴۱۰ هزار تن در سال ۲۰۲۷ تغییر وضعیت دهد.
بازگشت تدریجی ظرفیت تولید در خاورمیانه و افزایش عرضه از اندونزی از عوامل احتمالی این تغییر هستند.
این ارقام پیش‌بینی تحلیلگران هستند و تحقق آن‌ها به شرایط تولید، تجارت و تقاضای جهانی وابسته خواهد بود.
بنابراین فشار فعلی در قراردادهای تحویل فوری را نباید به‌طور خودکار نشانه کمبود پایدار آلومینیوم در سال‌های آینده دانست.
جمع‌بندی
رسیدن اختلاف قیمت تحویل فوری و سه‌ماهه آلومینیوم به بالاترین سطح ۳۶ سال اخیر، نشانه‌ای مهم از تشدید محدودیت عرضه قابل‌دسترس در بازار کوتاه‌مدت است.
کاهش نزدیک به ۵۶ درصدی ذخایر بورس لندن از ابتدای سال و افت موجودی بورس شانگهای، فشار بر معامله‌گران و خریداران فوری را افزایش داده است.
با این حال، کاهش هم‌زمان قیمت قرارداد سه‌ماهه و پیش‌بینی افزایش عرضه در سال آینده نشان می‌دهد بحران فعلی بیش از آنکه بیانگر کمبود قطعی بلندمدت باشد، به محدودیت موجودی و تحویل در سررسیدهای نزدیک مربوط است.