به گزارش با بازار، دولت آمریکا روز پنجشنبه ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد قراردادهای واگذاری حدود ۴۰ میلیون بشکه نفت خام از ذخایر استراتژیک این کشور نهایی شده است؛ اقدامی که با هدف افزایش عرضه و کاهش فشار بر قیمت سوخت انجام می‌شود.
طبق اعلام وزارت انرژی آمریکا، قرارداد واگذاری نزدیک به ۱۶.۸ میلیون بشکه در ۲۸ اکتبر به شرکت‌هایی از جمله گانوور، ترافیگورا، فیلیپس ۶۶ و ویتول اختصاص یافت. پیش‌تر نیز قرارداد ۲۳.۸ میلیون بشکه در ۱۳ اکتبر به شرکت‌هایی از جمله اکسون‌موبیل واگذار شده بود.
برنامه جهانی آزادسازی ۴۰۰ میلیون بشکه نفت
آمریکا در ماه مارس متعهد شد در چارچوب توافق با حدود ۳۰ کشور عضو آژانس بین‌المللی انرژی، مجموعاً ۱۷۲ میلیون بشکه نفت از ذخایر استراتژیک خود عرضه کند.
این تعهد بخشی از برنامه گسترده‌تر آزادسازی ۴۰۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر اضطراری کشورهای مشارکت‌کننده برای مقابله با بحران عرضه و افزایش قیمت سوخت است.
برخلاف فروش مستقیم نفت، دولت آمریکا محموله‌ها را به شرکت‌ها قرض می‌دهد و قرار است اصل نفت به‌همراه حدود ۴۴ میلیون بشکه اضافی، به‌عنوان بازده قراردادها، به ذخایر بازگردانده شود. بازپرداخت‌ها از اوایل سال آینده میلادی آغاز خواهد شد.
چرا قیمت نفت همچنان بالاست؟
با وجود این برنامه، قیمت نفت در معاملات صبح جمعه ۳۰ اکتبر همچنان افزایش یافت.
بر اساس داده‌های رویترز در ساعت ۰۳:۲۳ گرینویچ (۰۶:۵۳ به وقت تهران)، قرارداد دسامبر نفت برنت با رشد ۱.۰۴ درصدی به ۱۱۶.۰۸ دلار و نفت WTI با افزایش ۱.۳۴ درصدی به ۱۰۳.۳۷ دلار در هر بشکه رسید.
این ارقام نشان می‌دهد عرضه نفت از ذخایر اضطراری هنوز نتوانسته نگرانی بازار درباره امنیت عرضه و حمل‌ونقل نفت از مسیر خلیج فارس را برطرف کند.
پیامدهای اقتصادی
افزایش عرضه از ذخایر استراتژیک می‌تواند به کاهش فشار بر بازار نفت خام و در ادامه بازار بنزین و گازوئیل کمک کند؛ با این حال، تأثیر نهایی آن به زمان تحویل محموله‌ها، ظرفیت پالایشگاه‌ها و وضعیت حمل‌ونقل بستگی دارد.
از سوی دیگر، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا به پایین‌ترین سطح خود از سال ۱۹۸۲ رسیده است. این موضوع توان دولت برای مداخله در بحران‌های احتمالی آینده را محدودتر می‌کند.
جمع‌بندی
نهایی شدن قراردادهای ۴۰ میلیون بشکه‌ای، مرحله پایانی تعهد آمریکا در برنامه بین‌المللی آزادسازی ذخایر نفت است. با وجود این، تداوم قیمت بالای ۱۱۶ دلار برای نفت برنت نشان می‌دهد که کاهش پایدار قیمت انرژی همچنان به بهبود امنیت عرضه و شرایط بازار جهانی وابسته است.